رازی زکریا

ابوبکر محمد بن زکریا معروف به رازی کاشف الکل ، در سال 251 ه.ق در ری متولد شد . در زمان رازی دانشمندان به کیمیا گری می پرداختند . رازی که ریاضیات ، ستاره شناسی و فلسفه را آموخنه بود ، به این علم علاقه مند شد و به کیمیا گری پرداخت . کیمیاگران می خواستند ماده ای به دست بیاورند تا به وسیله آن فلزات دیگر را به طلا تبدیل کنند .

رازی بر اثر آزمایشات مکرر به چشم درد مبتلا شد و از روی ناچاری به پزشک مراجعه کرد . پزشک برای معالجه چشمهای رازی ، 500 سکه طلا گرفت و سپس رو به او کرد و گفت «کیمیا این است نه آن که تو به دنبالش هستی »

این جمله مسیر زندگی رازی را عوض کرد و او به تحصیل پزشکی پرداخت و در این علم شهره خاص و عام شد . او مدتی ریاست بیمارستان ری و سپس ریاست بیمارستان بغداد را بر عهده داشت .

رازی اخلاق پسندیده ای داشت و گاهی بعضی از بیماران را رایگان معالجه می کرد . شهرت رازی در درمان بیماریها آنچنان فراگیر شد که امیران او را به دربار خود برای معالجه فرا می خواندند .

رازی علاوه بر معالجه بیماران و اداره بیمارستان ، تالیفات بسیاری نیز داشته است . او متجاوز از دویست کتاب نگاشته است . معروفترین اثر وی «الحاوی» است . او بر اثر آزمایشات فراوان توانست الکل را که اکنون در مصارف پزشکی و صنعتی از آن زیاد استفاده می شود ، کشف کند . رازی در اواخر عمر کور شد . ولی از تحقیقات خویش دست نکشید . رازی در سال 313 ه.ق در شهر ری در گذشت .