نام پژوهشگر: علی رحمتی

كلاس: دوم

نام آموزگار: سركار خانم اولیایی

موضوع پژوهش: ضرب المثل ها

 

.........................................................................................

به نام یزدان پاک

 

     هر که بامش بیش، برفش بیشتر.

   شتر سواری، دولا دولا نمی شه.

   سالی که نکوست از بهارش پیداست.

   مار از پونه بدش می‌یاد، درخونه‌اش سبز می شه.

   مشت نمونه خروار است.

   حسنی به مکتب نمی رفت، وقتی می رفت جمعه می رفت.

   بزک نمیر بهار می یاد، کمبوزه با خیار می یاد.

   فلفل نبین چه ریزه، بشکن ببین چه تیزه.

   جوجه را آخر پائیز می شمارند.

   شتر در خواب بیند پنبه دانه، گهی لپ لپ خورد، گه دانه دانه.

   از کوزه همان برون تراود که در اوست.

   کوزه گر از کوزه شکسته آب می خورد.

   چیزی که عیان است، چه حاجت به بیان است.

   رنگ رخسار نشان می دهد از سر درون.

   چاه نکن بهر کسی، اول خودت دوم کسی.

   طلا که پاک است، چه منتش به خاک است.

   یک سوزن به خودت بزن، یک جوال دوز به دوستت.

   این شتری است که در خونه ی همه می خوابد.

   گربه دستش به گوشت نمی رسد می گه بو می دهد.

   در دیزی بازه، حیای گربه کجا رفته؟

   سوسک به بچه اش می گه قربون دست و پای بلوریت برم.

   دیگ به دیگ می گه روت سیاه.

   کوه به کوه نمی رسه، آدم به آدم می رسه.

   از در دروازه تو نمی ره، از چشمه سوزن تو می ره.

   اگر لب دریا بری، دریا خشک می شه.

   علف باید به دهن بزی شیرین بیاد.

   هیچ بقالی نمی گه ماست من ترش است.

   یک دست صدا ندارد.

   از یک گل بهار نمی شه.

   با یک دست دو تا هندوانه نمی شه برداشت.

   آب که از سر گذشت چه یک وجب، چه صد وجب.

   تو بدم، بمیر و بدم.

   کارد دسته‌ی خودش را نمی بره.

   از آب گل آلود ماهی  می گیره.

   بادمجان بم آفت نداره.